Ρυμουλκά: Διαφορετικά οικονομικά συμφέροντα πίσω από την σύγκρουση των ενώσεων που εκπροσωπούν τον κλάδο
Στην «μαρκίζα» της αντιπαράθεσης είναι δύο εφοπλιστές των ρυμουλκών. Από την μία πλευρά, είναι ο Κώστας Λυμπουσάκης και από την άλλη, ο Παύλος Ξηραδάκης.
Ο πρώτος, είναι πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Πλοιοκτητών – Εφοπλιστών Ρυμουλκών και Ναυαγοσωστικών Πλοίων και ο δεύτερος, πρόεδρος της Ελληνικής Ένωσης Πλοιοκτητών Ρυμουλκών, Ναυαγοσωστικών, Αντιρρυπαντικών και Πλοίων Υποστήριξης Υπεράκτιων Εγκαταστάσεων.
«Στην Ελλάδα, πολλές φορές, η πραγματική πρόκληση βρίσκεται στην εφαρμογή των νόμων. Γιατί δυστυχώς, υπάρχει πάντα η τάση να αναζητούνται «χαραμάδες» παρακάμπτοντας το πνεύμα του νόμου» υποστηρίζει ο Παύλος Ξηραδάκης και στη συνέχεια προσθέτει:
«Απαιτείται να κλείσουν αυτές οι χαραμάδες. Έχουν ήδη περάσει πάνω 2 χρόνια από την έναρξη εφαρμογής του ΠΔ και ακόμη εκκρεμεί η έκδοση και εφαρμογή των κανονισμών ρυμούλκησης στα λιμάνια. Δεν μπορεί το μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας να μην έχει εκδώσει κανονισμό ασφαλούς ρυμούλκησης.
Γιατί χωρίς σαφείς κανόνες, όχι μόνο δεν μπορεί να υπάρξει υγιής ανταγωνισμός και επενδύσεις αλλά ούτε και ασφάλεια. Και εδώ ερχόμαστε στο δεύτερο κρίσιμο ζήτημα:
Αν θέλουμε πραγματικά να αναβαθμίσουμε τον στόλο των ρυμουλκών και των πλοίων υποστήριξης στη χώρα μας, πρέπει να δημιουργήσουμε αποτελεσματικά κίνητρα.
Οι ανάγκες του κλάδου για τα επόμενα 10 χρόνια είναι για άλλα 60 με 70 αντίστοιχα πλοία, προϋπολογισμού περίπου 700 εκατομμυρίων ευρώ.
Θέλουμε αυτά τα χρήματα να πάνε στην ναυπηγική βιομηχανία της χώρας μας και της Ευρώπης ή δεν μας ενδιαφέρει και θα οδηγηθούν ξανά στις οικονομίες τρίτων χωρών;
Σήμερα βλέπουμε επενδύσεις πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ από την ελληνική ποντοπόρο ναυτιλία, που, δυστυχώς, κατευθύνονται σχεδόν στο σύνολό τους σε ναυπηγεία τρίτων χωρών.
Θέλω να είναι σαφές ότι αν δεν δημιουργήσουμε τα κατάλληλα κίνητρα στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, η αξία αυτή θα συνεχίσει να φεύγει εκτός.
Η Ευρώπη, και ειδικά η Ελλάδα, πρέπει να αποκτήσει ξανά ισχυρή ναυπηγική βιομηχανία».
Ο ανταγωνισμός στον κλάδο των ρυμουλκών, άρχισε το έτος 2022, όταν εκδόθηκε το Προεδρικό Διάταγμα 83/2022, που καθόρισε αυξημένες προδιαγραφές για τα πλοία αυτής της κατηγορίας.
Στην πρώτη φάση δαπανήθηκαν από τις εταιρείες ρυμουλκών και ναυαγοσωστικών, περί τα 100 εκατομμύρια ευρώ, προκειμένου να συμμορφωθούν με τις νέες απαιτήσεις για να μην μείνουν εκτός αγοράς. Τα περισσότερα από αυτά τα χρήματα δαπανήθηκαν σε ναυπηγεία της Τουρκίας.
Στην επιχειρηματολογία του Παύλου Ξηραδάκη, απαντά ο Κώστας Λυμπουσάκης, με απόλυτο τρόπο:
«Οι νομοθετικές πρωτοβουλίες των κυβερνήσεων συμβάλλουν αποτελεσματικά ή αναποτελεσματικά στην εξέλιξη του κλάδου. Διότι έχουμε το πρόσφατο και ζωντανό παράδειγμα δύο περιπτώσεων κανονιστικών κειμένων που προωθήθηκαν από το Υπουργείο Ναυτιλίας με δύο Προεδρικά αντίστοιχα Διατάγματα που επέφεραν αναστάτωση στον κλάδο και μάλιστα στον τομέα των ναυαγοσωστικών επιτεύχθηκε το αδιανόητο, δηλαδή, η Ελλάδα, μια χώρα θαλασσινή και νησιωτική με τεράστια ναυτιλιακή κίνηση στον χώρο ευθύνης της και με μια εκτεταμένη θαλάσσια ζώνη ευθύνης για έρευνα και διάσωση (SAR), έχει ξεμείνει με ένα και μοναδικό «Ναυαγοσωστικό» πλοίο υπό ελληνική σημαία, από τον Μάιο του 2024.
Και αυτό ενώ διέθετε μέχρι τότε ένα στόλο περίπου 60 αδειοδοτημένων Ρυμουλκών και Ναυαγοσωστικών πλοίων διαφόρων μεγεθών και τύπων, διεσπαρμένων σε Αιγαίο, Ιόνιο και Κρήτη, έτοιμων να προσφέρουν βοήθεια σε ανθρώπους και πλοία σε κίνδυνο»
Στη συνέχεια, ο Κώστας Λυμπουσάκης, αναπτύσσοντας τα επιχειρήματα του, τονίζει:
«Είναι μια κατάσταση που δεν προέκυψε τυχαία. Αποτελεί άμεση συνέπεια του νέου Κανονισμού περί Ναυαγοσωστικών Πλοίων, που θεσπίστηκε χωρίς την απαραίτητη νομοθετική εξουσιοδότηση και κατά παράβαση των ενωσιακών και ελληνικών νομικών κανόνων νομοθέτησης, με το ΠΔ 65/2023 και παρά τις τεκμηριωμένες προειδοποιήσεις της πλειονότητας των φορέων της Ελληνικής Ναυτιλιακής Κοινότητας, για τις δυσμενείς και επικίνδυνες επιπτώσεις στην ασφάλεια της ναυσιπλοΐας και για τις επιχειρήσεις Έρευνας και Διάσωσης. Πρόκειται για Κανονισμό που καταγγέλθηκε από πλήθος φορέων ως ρύθμιση με χαρακτηριστικά εξυπηρέτησης περιορισμένων συμφερόντων, καθότι επιβάλλει ένα μοναδικό μέγεθος και τύπο ναυαγοσωστικού πλοίου, γεγονός που συνιστά διεθνή ιδιομορφία και παγκόσμια πρωτοτυπία, χωρίς αντίστοιχες προβλέψεις από διεθνείς νηογνώμονες για τα δεδομένα της Μεσογείου, ενώ επιπλέον δημιουργεί, όπως ήδη φάνηκε, ιδανικές συνθήκες μονοπωλίου με αμφιβόλου ποιότητας αποτελέσματα».
Πριν λίγες ημέρες, η Med Tugs, εταιρεία των οικογενειών Βερνίκου, Σπανόπουλου και Λυμπουσάκη, παρήγγειλαν άλλα δύο ρυμουλκά στο ναυπηγείο της Τουρκίας Sanmar Shipyards αξίας 21 εκατ. δολαρίων
Η Sanmar Shipyards και η ελληνική ναυτιλιακή εταιρεία Med Tugs υπέγραψαν επίσημα στρατηγική συμφωνία για την κατασκευή και παράδοση δύο σύγχρονων ρυμουλκών.
Υπενθυμίζεται ότι η Κοινοπραξία έχει παραλάβει άλλα δύο σύγχρονα ρυμουλκά, τα SVS I & SVS II (75bp ASD BUILT 2024/2025 FIFI1).
Η σύμβαση εκτελείται μέσω της κοινοπραξίας SVS, που αποτελείται από τις εταιρείες Vernicos Scafi, Spanopoulos και Lyboussakis και σηματοδοτεί μια σημαντική επένδυση στο μέλλον της ελληνικής ναυτιλιακής υποδομής.
Τα πλοία, με προγραμματισμένη παράδοση τον Σεπτέμβριο του 2026 και τον Σεπτέμβριο του 2027, θα σταθμεύουν στο λιμάνι του Πειραιά.
Σχεδιασμένα να ανταποκρίνονται στις αυξανόμενες απαιτήσεις ενός από τα πιο πολυσύχναστα ναυτιλιακά κέντρα της Ευρώπης, τα ρυμουλκά αυτά θα ειδικεύονται σε λιμενικούς ελιγμούς υψηλών επιδόσεων και σε επιχειρήσεις συνοδείας πλοίων.
Η παραγγελία περιλαμβάνει δύο διαφορετικές διαμορφώσεις γάστρας από τη σειρά RAstar: το 80TBP RAstar 2900SX και το 90TBP RAstar 3200SX, σχεδιασμένα αποκλειστικά για τη Sanmar από τους Καναδούς ναυπηγούς Robert Allan Ltd.
Και τα δύο σκάφη δίνουν προτεραιότητα στην ασφάλεια του πληρώματος και στη λειτουργική σταθερότητα, διαθέτουν διπλούς κινητήρες CAT 3516E που πληρούν τις απαιτήσεις εκπομπών IMO Tier III, εμπρόσθια βαρούλκα αξιολόγησης συνοδείας, πρυμναία βαρούλκα, γάντζους ρυμούλκησης και γερανούς καταστρώματος, καθώς και δυνατότητες πυρόσβεσης FiFi 1 για ανταπόκριση σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης.
Η συνολική αξία αυτής της σημαντικής σύμβασης ανέρχεται σε 21 εκατομμύρια ευρώ.
Η επένδυση αυτή αντικατοπτρίζει τη δέσμευση της κοινοπραξίας SVS να εκσυγχρονίσει τον μεσογειακό στόλο με μονάδες υψηλής έλξης — αποδίδοντας 80 και 90 τόνους έλξης αντίστοιχα — διασφαλίζοντας την ασφαλή διέλευση υπερμεγεθών containerships και δεξαμενόπλοιων.
Η Κοινοπραξία των τριών οικογενειών, Βερνίκου, Σπανόπουλου και Λυμπουσάκη, θα διαθέτει πλέον συνολικά 43 ρυμουλκά και ναυαγοσωστικά.
Η άλλη ανταγωνιστική ναυτιλιακή εταιρεία, η Mega Tugs, των Παύλου Ξηραδάκη, Τάσου Μιχάλαρου και Γιάννη Παναγιωτάκη, ξεκίνησε τη ναυπήγηση δύο σύγχρονων ρυμουλκών στο Ναυπηγείο Ελευσίνας.
Με τη συμβολική τελετή θέσης τρόπιδας για τα πρώτα σκάφη της σειράς ONEX RAstar 2800, ο Όμιλος ONEX εγκαινίασε μια νέα εποχή για την ελληνική ναυπηγική βιομηχανία και για τον κλάδο των ρυμουλκών.
Το παραγωγικό πλάνο της ONEX αφορά την κατασκευή συνολικά 20 ρυμουλκών, με δικαίωμα προαίρεσης (option) για επιπλέον 20 ρυμουλκά. Στο πλαίσιο αυτό, η MegaTugs αποτελεί τον πρώτο στρατηγικό εταίρο που προχωρά στην αγορά των δύο πρώτων σύγχρονων σκαφών (τύπου RAstar 2800), διατηρώντας παράλληλα το δικαίωμα προαίρεσης για ακόμα δύο.
Ο Παύλος Ξηραδάκης, Διευθυντής της MEGATUGS Salvage & Towage και Πρόεδρος της Ελληνικής Ένωσης Πλοιοκτητών Ρυμουλκών, Ναυαγοσωστικών, Αντιρρυπαντικών και Πλοίων Υποστήριξης Υπεράκτιων Εγκαταστάσεων, επισήμανε, με αφορμή την νέα επένδυση της εταιρείας του και τα προβλήματα του κλάδου:
«Αποδεικνύεται στην πράξη ότι όταν οι πολιτικές αποφάσεις θέτουν σε προτεραιότητα το εθνικό συμφέρον και την ασφάλεια, και μετά το πολιτικό κόστος, η χώρα μας μπορεί να μεγαλουργεί.
Χάρη σε αυτή την Κυβέρνηση, βρισκόμαστε σε μια περίοδο επανεκκίνησης της ναυπηγικής δραστηριότητας και εκσυγχρονισμού της ασφάλειας των ρυμουλκήσεων, με σαφή πρόοδο αλλά και εκκρεμότητες στην εφαρμογή.
Το επόμενο βήμα είναι ξεκάθαρο, η πλήρης εφαρμογή των κανονισμών ασφαλούς ρυμούλκησης και η θέσπιση ουσιαστικών κινήτρων για επενδύσεις για τη στήριξη της ναυπήγησης στην Ελλάδα και την Ευρώπη, ώστε οι ανάγκες του κλάδου και τα σημαντικά κεφάλαια της ελληνικής ναυτιλίας να μετατραπούν σε εγχώρια ανάπτυξη, ασφάλεια και στρατηγική αυτονομία».
Διαβάστε επίσης
Αρχίζει η ναυπήγηση ρυμουλκών στα Ναυπηγεία Ελευσίνας της ΟΝΕΧ
Μετά από 20 χρόνια τοποθετήθηκε τρόπιδα στο Ναυπηγείο Ελευσίνας
Content Original Link:
" target="_blank">
