Λεωνίδας Δημητριάδης - Ευγενίδης: Θλίβομαι που το Cutty Sark κοσμεί το Μουσείο Γκρίνουϊτς και το αδελφό σκάφος «Ευγένιος Ευγενίδης» είναι εγκαταλελειμμένο
Ποταμό επιχειρημάτων και σκέψεων διατύπωσε ο Λεωνίδας Δημητριάδης – Ευγενίδης μιλώντας στο συνέδριο των Ναυτικών Μουσείων που διεξάγεται στο Ναυτικό Μουσείο Ελλάδος στις εγκαταστάσεις του στη Μαρίνα Ζέας.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε ο Λεωνίδας Δημητριάδης – Ευγενίδης για το αδελφό σκάφος του «Ευγένιος Ευγενίδης», Cutty Sark, το οποίο κοσμεί το Μουσείο Γκρίνουιτς, ενώ το «Ευγένιος Ευγενίδης» είναι εγκαταλελειμμένο.
Υπενθυμίζεται ότι το «Ευγένιος Ευγενίδης» δωρήθηκε από το Ίδρυμα Ευγενίδου στο υπουργείο Ναυτιλίας και λειτούργησε για αρκετά χρόνια ως εκπαιδευτικό σκάφος για τους σπουδαστές του εμπορικού ναυτικού, ενώ στη συνέχεια δόθηκε στο Πολεμικό Ναυτικό και σήμερα είναι αγκυροβολημένο στον Πόρο.
Ο Λεωνίδας Δημητριάδης-Ευγενίδης ανέφερε μεταξύ άλλων τα ακόλουθα:
«Είναι χαρά και τιμή που βρίσκομαι σήμερα ανάμεσά σας σε μια διοργάνωση που δεν αφορά απλά το παρελθόν αλλά τη συνέχεια ενός μεγάλου ταξιδιού θα ήθελα να ευχαριστήσω ιδιαίτερα το Ναυτικό Μουσείο της Ελλάδος γιατί δεν διαθέτει απλώς μια μνήμη αλλά αυτή τη μνήμη την μετατρέπει σε γνώση και το κυριότερο σε συνείδηση και αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία.
Η Ναυτιλία για την Ελλάδα δεν είναι ακόμα ένας οικονομικός τομέας, είναι το θεμέλιο της ιστορικής και κοινωνικής μας πορείας . Η Θάλασσα δεν ήταν ποτέ για εμάς μια γεωγραφία ένα μέσο ήταν επιλογή τρόπος επιβίωσης δημιουργίας και εξωστρέφειας και αυτή η επιλογή συνεχίζεται σε εντελώς διαφορετικές συνθήκες σήμερα η πρόκληση δεν είναι απλώς να τιμήσουμε αυτή την κληρονομία είναι να την κατανοήσουμε και να την αξιοποιήσουμε, εδώ έχουμε αυτό που λέμε ορισμένες φορές ιστοριολαγνεία την οποία απεχθάνομαι να είμαστε ενεργητικοί το αύριο είναι η προέκταση του χθες δεν μπορούμε να ζούμε μόνο στο χθες και να μην κυνηγάμε το αύριο και εδώ αρχίζουν τα δύσκολα γιατί ζούμε σε μια εποχή που το πρόβλημα δεν είναι γνώση είναι η κατανόηση είναι η ανεπάρκεια εφαρμογή της και βεβαίως το μεγάλο κενό το οποίο υπάρχει σε παγκόσμιο επίπεδο τα τελευταία χρόνια σε επίπεδο κατανόησης, ηγεσίας, οράματος και εφαρμογής εύχομαι η επόμενη γενιά να τα καταφέρει καλύτερα από τη δικιά μας.
Μια γενιά βαθιά ενοχοποιημένη παραλάβαμε πράγματα που θα μπορούσαμε να τα παραδώσουμε καλύτερα στα παιδιά μας και δυστυχώς προσωπική μου εκτίμηση είναι δεν τα πολυκαταφέραμε.
Με πιο απλά λόγια το βασικό είναι το έλλειμμα δεξιοτήτων soft skills upskills και αυτό δεν είναι μια θεωρητική διαπίστωση είναι ένας βαθιά περιοριστικός παράγοντας για την ανάπτυξη στη ναυτιλία, βιομηχανία την οικονομία γενικά.
Εδώ ακριβώς τοποθετείται ο ρόλος του ιδρύματος Ευγενίδου δεν θέλουμε να λειτουργούμε απλά σαν ένας εκπαιδευτικός φορέας αλλά ταυτόχρονα θέλουμε να λειτουργούμε σαν ένας μηχανισμός σύνδεσης της γνώσης με την πράξη για αυτό το λόγο τα τελευταία χρόνια έχουμε προχωρήσει πολύ δυναμικά στη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου οικοσυστήματος δεξιοτήτων με δομές κατάρτισης έχουμε ξεκινήσει εδώ και δυο μήνες επίσημα κατάρτιση όπου ερχόμαστε μαζί με το Υπουργείο Εργασίας , Υπουργείο Γεωργίας και άλλα υπουργεία σε ανάλυση των δεξιοτήτων σε συγκεκριμένα επαγγέλματα πρωτογενούς δευτερογενούς, τριτογενούς τομέα και μετά σε όλη την Ελλάδα και ειδικά στις ακριτικές και νησιωτικές περιοχές και οργανώνουμε hands on προγράμματα κατάρτισης ανάλογα με την ανάγκη υπάρχει κάνουμε ειδικά cources και από εκεί και μετά με σύγχρονες τεχνολογίες τα προσαρμόζουμε.
Εμείς στο Ίδρυμα Ευγενίδου με τον Διευθυντή κ. Γκόλια, είμαστε σε επαφή με Υπουργείο Πολιτισμού για τις ξερολιθιές, όπως κάναμε και με τους καραβομαραγκούς γιατί αυτό που μας ενδιαφέρει δεν είναι μόνο το ακαδημαϊκό θέμα αλλά πως εκπαιδεύονται αυτοί που έχουν ή δεν έχουν μια πιστοποίηση με την ενσυναίσθηση να κάνουμε περισσότερα.
Είμαστε πάρα πολύ μάχιμοι στο να σωθεί η πολιτιστική μας κληρονομιά και μέχρι να γίνει ένα σωστό πλαίσιο να σταματήσει η υπερανάπτυξη, η αλόγιστη ανάπτυξη για τα νησιά μας με καταστροφικές συνέπειες και όποιο δίκαιο δεν βρίσκουμε στην Ελλάδα θα το βρούμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση εκεί θέλουμε να πιστεύουμε το Υπουργείο Πολιτισμού θα αντισταθεί στις πιέσεις και θα πράξει τα δέοντα.
Άρα είναι πολύ σημαντικός ο ρόλος του Υπουργείου Πολιτισμού όπως και το Συμβούλιο Επικρατείας είναι τα εν δυνάμει αναχώματα.
Όσον αφορά την εξέλιξη των Μουσείων στο μέλλον, είπε:
Είναι τεράστιο το κεφάλαιο αυτό που λέγεται ενσυναίσθηση, αν υποθέσουμε ένα πλέον του ιστορικού κομματιού το Πλανητάριο έχει μια μουσειακή πλευρά χαιρόμαστε γιατί έτσι όπως στο Γκρίνουιτς έτσι και εμείς αυτό που θα ξαναβάλουμε πίσω είναι το διαδραστικό, δεν θα έχουμε απλά και μόνο την προβολή που ξέρετε αλλά θα έχουμε την διάδραση επομένως κάποιος θα παρουσιάζει και θα κάνει αυτό τον διάλογο με τα παιδιά και μπορεί να είναι προσαρμοσμένα έχουμε κάνει μνημόνιο με τη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων και με ΑΕΝ.
Άρα ο ρόλος μας είναι να μην λειτουργήσουμε μόνο σαν φορέας αλλά σαν μηχανισμός σύνδεσης γνώσης με την πράξη να δημιουργήσουμε ολοκληρωμένα οικοσυστήματα δεξιοτήτων με δομές κατάρτισης συνεργασίας με τη βιομηχανία και τη ναυτιλία τον πρωτογενή τομέα με προγράμματα που οδηγούν σε μετρήσιμα αποτελέσματα, Διότι χωρίς δεξιότητες δεν υπάρχει παραγωγή καινοτομία βιώσιμη ανάπτυξη και αυτό όμως δεν αρκεί.
Η εκπαίδευση δεν είναι μόνο τεχνική υπόθεση και αυτό το γνωρίζετε πιο καλά από τον καθένα σε αυτό τον χώρο, η Ναυτιλία δεν είναι μόνο τεχνολογία, είναι η κρίση, είναι η ευθύνη, είναι οι αξίες, και αυτά δεν διδάσκονται σε διαλέξεις είναι βιωματικά, μεταδίδονται και εδώ έχει να κάνει με την εμπειρία και την ιστορία, εδώ βρίσκεται και ο ουσιαστικός ρόλος των Μουσείων.
Το Ναυτικό Μουσείο δεν διατηρεί αντικείμενα, διατηρεί μνήμες που διαμορφώνουν στάσεις ζωής. Αυτή είναι η κρίσιμη διάσταση σήμερα γιατί η μεγάλη πρόκληση δεν είναι τεχνική είναι πολιτισμική. Δεν μπορούμε να ξεχνάμε τις ρίζες μας, αυτή η ισοπέδωση της παγκοσμιοποίησης με τα λάθη τα οποία έκανε η παγκοσμιοποίηση και τα πληρώνουμε τώρα, όλο αυτό το σύστημα πρέπει να αναθεωρηθεί.
Να λοιπόν ο ρόλος των Μουσείων που έχουν αγάπη καρδιά και έμπνευση. Τίποτα δεν θα πάει καλά αν δεν υπάρχει κατάθεση ψυχής ένα όραμα μια αφοσίωση.
Αν δεν μπορούμε να συνδέσουμε τη γνώση με την πράξη και το παρελθόν με το μέλλον τότε έχουμε πρόβλημα. Να πάψουμε να βλέπουμε την πολιτιστική κληρονομιά σαν κάτι παράλληλο με την εκπαίδευση αλλά θα πρέπει να την εντάξουμε σωστά και βιωματικά στον πυρήνα της και αυτή να γίνει ένα εργαλείο μάθησης , με ένα έξυπνο τρόπο.
Πιστεύω μέσα από συνεργασίας όπως είναι αυτή με το Ναυτικό Μουσείο της Ελλάδος μπορούμε να πετύχουμε κάτι πιο ουσιαστικό, ένα όραμα κάποιες ιδέες, κάποια πρότυπα».
Διαβάστε επίσης:
Από τον μισθό στην ασφάλεια: Τι σημαίνει σήμερα ευημερία στην εργασία
Content Original Link:
" target="_blank">
